İnce Bir Işık ve Sadakat Yüzüğü

Gökyüzü bugün çok yükseklerde ipeksi lifler gibi uzanıyor. Sirrus bulutları rüzgârın çizdiği ince tüyleri andırıyor. Gölge düşürmüyorlar, sadece havaya hafif bir parlaklık bırakıyorlar. Sonbaharın bu sessiz saatinde başını kaldırıp bakmak iyi gelir insana.

Ay neredeyse yok gibi. Yüzde 1’lik bir ışıkla karanlıkta yeni yeni beliriyor. Bu küçücük aydınlık, henüz filizlenen bir niyeti hatırlatır. Her şeyin görünür olması gerekmez bazen. Küçük bir kıvılcım da yeter gönle.

Bugünün simgesi sadakat yüzüğü. Bağlılığı, tutulan sözü anlatır. Kim bilir, belki de günün falı tam da bunu fısıldıyor: özen gösterdiğin biri varsa o bağı hatırla. Verdiğin söz senin en güzel kısmetindir. Birini aramak, hatırını sormak bile yeter!

Bulutların altından geçerken acele etme. Gökyüzü sana bir şey dayatmaz, sadece eşlik eder. İçinden geçen sıcak düşünceyi dinle. Belki bir vefa duygusu, belki eski bir dostluk canlanır zihninde. Ne gelirse kendi yolundan gelsin.